tylko czytaj: PAN TADEUSZ - WERSJA SKRÓCONA KSIĘGA I:...

tylko czytaj: PAN TADEUSZ - WERSJA SKRÓCONA
KSIĘGA I: GOSPODARSTWO

Cichy wieczór na Litwie, owczarz owce maca

A Tadeusz po studiach do domu powraca

Chce usprawnić rolnictwo, do pracy aż wzdycha

Ale Wojski natychmiast daje mu kielicha

Pod wpływem alkoholu Tadzio czuj±c wenę

Podrywa własn± ciocię, star± Telimenę

A Asesor z Rejentem kłóc± się przy wódce

Wreszcie wszyscy posnęli. Dalszy ci±g już wkrótce.

KSIĘGA II: ZAMEK
----------------

Po¶ród krat, baszt i różnych innych dupereli

Siedzi Hrabia po mieczu, pochwie i k±dzieli

Za¶ Gerwazy oparty na swym Scyzoryku

Opowiada mu serial o starym Stolniku

Co Jackowi Soplicy nie chciał dać swej córki

Więc tamten go - i słusznie - uwalił z dwururki

Hrabia pije z Gerwazym i zemstę przysięga

Za¶ WoĽny pędzi bimber. Tu kończy się księga.

KSIĘGA III: UMIZGI
------------------

Wszyscy id± na grzyby. Wybucha panika

Bo krótkowzroczny Sędzia zeżarł sromotnika

Szczę¶ciem kapitan Ryków co tam był akurat

Wrzasn±ł: "Wy jemu dajtie skorje dienaturat.

Na truciznu - trucizna." Sędzia chwycił flaszkę,

Ucałował odbit± na niej trupi± czaszkę

Wypił, hukn±ł jak wszystkie pułki artylerii

I wyzdrowiał. Niestety, koniec trzeciej serii.

KSIĘGA IV: DYPLOMATKA I ŁOWY
----------------------------

Lud prosty w wiejskiej karczmie szykuje powstanie

Za¶ Hrabia z Tadeuszem robi± polowanie

Lecz że obaj pijani kiepsko im się wiedzie

I każdy zamiast jednego widzi dwa niedĽwiedzie

Aż dopiero ksi±dz Robak wybiegłszy zza krzaka

Wygrzmocił misia pał± jak Ryndszus Polaka

Pał±? - zdziwił się Wojski - A gdzie ksi±dz j± znalazł?

Dał mi j± przeor Kiszczak. Dalszy ci±g już zaraz.

KSIĘGA V: KŁÓTNIA
-----------------

Asesor pił Jarzębiak, Rejent ćpał Wi¶niówkę

Jankiel z WoĽnym Protazym chlali Pejsachówkę

Telimena Vistulę obci±gała bratu

Gdy Klucznik wleciał z okrzykiem: Bior± do Senatu!

Zaraz tam pogonili wypluwaj±c płuca

Płócienniczak, Gargamel, brat Glempa i Guca

Z tym, że jako¶ do Izby Wyższej nie trafili

Więc s± w izbie wytrzeĽwień. Dalszy ci±g po chwili.

KSIĘGA VI: ZA¦CIANEK
--------------------

Słynie szeroko w Litwie Dobrzyński Za¶cianek

Spożyciem alkoholu, ilo¶ci± skrobanek

Pie¶niami, które nuci lud prostolinijny

Czasem jaka¶ głodówka, strajk protestacyjny

Lud przyci¶nięty nędz±, szlachcic mazowiecki

Za kilka marek pacierz odmawia niemiecki

Za¶ miejscowej starszyĽnie profesor Wisłocka

Doradza, jak dać dupy. Teraz dobranocka.

KSIĘGA VII: RADA
----------------

Szlachta radzi jakby tu pozbyć się Moskali

Nadjeżdża pędem Hrabia, strasznie konia wali

Wiezie wie¶ć, że jak słychać z plotek i przecieków

Ksi±dz Jankowski masowo nawraca Ubeków

Jezu! - krzykn±ł ksi±dz Robak - To dopiero kino!

To przez to pół ko¶cioła mam zapchane glin±!

Wzburzona tym niechlujstwem szlachty cała zgraja

Wyrusza na Soplicę. Teraz będ± jaja.

KSIĘGA VIII: ZAJAZD
-------------------

Podkomorzy miał wła¶nie obalić Pershinga

Gdy wleciał cwałem Hrabia, w dłoni l¶ni mu klinga

Za nim szlachta szturmuje dwór, kuchnie, piwnice

Gerwazy lew± dłoni± pochwycił Soplicę

I z okrzykiem Soplico! Giń kanalio chytra!

Odbiwszy główkę wypił Soplicy pół litra

Ale zaraz uczciwie wszystko zwrócił z pluskiem

Padł i zasn±ł. W następnej księdze przyjd± Ruskie.

KSIĘGA IX: BITWA
----------------

Szlachta zwi±zana w pęczki, leży chłop przy chłopie

Patrz±c, jak brzydki Moskal polsk± wódkę żłopie

Major Płód Telimenę już dosiadał gwałtem

Gdy kwestarz Robak wjechał swoim starym autem

I wykrzykn±ł basem: "¦ci±gn±ć z niej tę carsk± glizdę!"

Za póĽno! Płód wystrzelił. Salwa poszła w izbę

A cała rota jegrów poszła spać do piachu

W następnej księdze nasi będ± wiać na Zachód

KSIĘGA X: EMIGRACJA
-------------------

Nazajutrz wszyscy zbiegli do Napoleona

Tylko ksi±dz Robak nie mógł, bo akurat kona

Kona, kona, aż zgłodniał. Zerwał jabłko z krzaka

Nadgryzł je i w ¶rodku też ujrzał robaka

Cze¶ć kuzynie - rzekł robak. Ksi±dz zasłonił lica

I wyszeptał: Spierdalaj, jam Jacek Soplica

"Wiedziałem - mrukn±ł Sędzia - już od pierwszych kartek"

Koniec księgi. W następnej wkroczy Bonaparte.

KSIĘGA XI: ROK 1812
-------------------

O roku ów! Kto cię widział na Litwie i w Rusi

Ten wiedział, że ten burdel Ľle się skończyć musi

Tłok, że nie ma na czym usi±¶ć, co najwyżej w kucki

Poniatowski, D±browski, Wałęsa, Piłsudski

Jankiel miast poloneza majofesa grzmoci

Zosia płacze, bo Tadzia złapała na cioci

A z RFN-u już wraca stara wołowina

Co j± kiedy¶ skradł Hitler. Łoj, zbliża się finał!

KSIĘGA XII: KOCHAJMY SIĘ!
-------------------------

Pije szlachta przy Wiejskiej ulicy skupiona

Zdrowie Sędziego, Zosi i Napoleona

Wiwat Sejm, wiwat Naród, wiwat wszystkie Stany!

I prezydent tych Stanów, pan Clinton kochany

Nikt nie chodzi do pracy, wszędzie dzwony dzwoni±

Towarzysze pancerni do spowiedzi goni±

Bonaparte ocipiał i na Moskwę rusza

No, tu na szczę¶cie koniec Pana Tadeusza.

KSIĘGA XIII: GEOPOLITYKA
------------------------

Już się przed Litw± przyszło¶ć rysowała lepsza

Gdy nagle krzyk się podniósł: "Napoleon spieprza!"

Faktycznie, cesarz nawiał w kapciach i w negliżu

"Aj, waj - zmartwił się Jankiel - i uciekł do Paryżu"

W tejże chwili od wschodu w¶ród gromkich okrzyków

W kufajce i walonkach wszedł kapitan Ryków

I rzekł patrz±c życzliwie na szlachtę struchlał±:

"Nu, wot my znowuż razem" I tak już zostało.

-------------------------------------------------------------------