Miejcie nadzieję!... Nie tę lichą, marną
Co rdzeń spróchniały w wątły kwiat ubiera,
Lecz tę niezłomną, która tkwi jak ziarno
Przyszłych poświęceń w duszy bohatera.

Miejcie odwagę!... Nie tę jednodniową,
Co w rozpaczliwym przedsięwzięciu pryska,
Lecz tę, co wiecznie z podniesioną głową
Nie da się zepchnąć ze swego stanowiska.

Miejcie odwagę... Nie tę tchnącą szałem,
która na oślep leci bez oręża,
Lecz tę, co sama niezdobytym wałem
Przeciwne losy stałością zwycięża.

Przestańmy własną pieścić się boleścią,
Przestańmy ciągłym lamentem się poić:
Kochać się w skargach jest rzeczą niewieścią,
Mężom przystało w milczeniu się zbroić...

Lecz nie przestajemy czcić świętości swoje
I przechowywać ideałów czystość;
Do nas należy dać im moc i zbroję,
By z kraju marzeń przeszły w rzeczywistość

Adam Asnyk

~Jadwiga

08:58, 17 kwietnia 2010

tak 0 50%

nie 0 50%

2 komentarze

+ skomentuj

szuja • 15 lat temu

Polska miała tyle Romantyzmu,że do dziś nie może się wyleczyć z reumatyzmu.Teraz przyszła DNA i jeszcze gorzej się ma!

0 0

odpowiedz

ID:13576

pokaż wpis

Jadwisia • 15 lat temu

Dokładnie. Powinno się budować dalszy etap Jadwigi. Nie róbmy z tego miasta skansenu !!!

0 0

odpowiedz

ID:13579

pokaż wpis

Znam i akceptuję regulamin portalu