Donosicielstwo, nepotyzm i prezenty
Dla żony, córki i brata naczelnika włocławskiej skarbówki były ciepłe posadki, dla niego - kasa, drogie alkohole, markowe pióra i zegarki. Ale nic za darmo!
Jeszcze kilkanaście lat temu Eugeniusz Kowalczyk był skromnym pracownikiem włocławskiego "Instalchemu”. W 1992 roku niespodziewanie wygrał konkurs na naczelnika Urzędu Skarbowego. Rządził nim twardą ręką i wydawało się, że nic go stamtąd nie ruszy. Nagle, 4 grudnia br. z Bydgoszczy przyjechał dyrektor Izby Skarbowej Marcin Łoboda i zdjął go ze stanowiska. Powody tej decyzji do dziś otoczone są przez Izbę i Ministerstwo Finansów ścisłą tajemnicą.
W miniony piątek, po doniesieniu karnym dyrektora Łobody, włocławska prokuratura wszczęła śledztwo w sprawie przekroczenia uprawnień przez funkcjonariusza publicznego. Jak informowaliśmy, były naczelnik podejrzewany jest o molestowanie seksualne jednej z inspektorek oraz psychiczne znęcanie się nad podwładnymi. Ale nasze, dziennikarskie śledztwo wykazało, że ma on na sumieniu znacznie więcej grzechów.
Od lat dziewięćdziesiątych cały Włocławek oszalał na punkcie koszykówki. Miasto miało wreszcie pierwszoligowy zespół, znany w całym kraju. Wszystko za sprawą "Nobilesu”, najbogatszej po "Anwilu” firmy w mieście, która sponsorowała klub. O zarobkach pracowników tej fabryki krążyły legendy, każdy marzył, by dostać się tam do pracy.
Około 1994 r. znalazła się w niej posada dla żony Kowalczyka, wcześniej skromnej kasjerki w banku. Od tego czasu naczelnika skarbówki łączą z włocławską koszykówką ścisłe związki, o których wie tylko wąskie grono wtajemniczonych osób.
W 1995 roku inspektorzy, niezależnego od Kowalczyka, Urzędu Kontroli Skarbowej zrobili nalot na koszykarski klub "Nobilesu”. Wkrótce UKS zawiadomił prokuraturę, że popełniono tam wiele przestępstw podatkowych, naliczył też do zapłaty setki tysięcy złotych. "Nobilesowi” groziło totalne bankructwo. Obowiązek wyegzekwowania tych pieniędzy spoczywał na kierowanym przez Kowalczyka Urzędzie Skarbowym. Klub zasypywał go prośbami o umorzenie zobowiązań. Złamał się już po dwóch miesiącach, ba sam jeździł do Ministerstwa Finansów, zabiegając o akceptację swoich decyzji. Wiosną 1996 roku umorzył klubowi 450 tysięcy złotych, naliczonych za zaległy VAT, a także inne mniejsze kwoty. W istotnym stopniu zaważyło to na decyzji prokuratury o umorzeniu wszczętego przeciw klubowi śledztwa.
Najdziwniejsze, że Kowalczyk znany był powszechnie, że w przeciwieństwie do innych naczelników, prawie nigdy nie umarzał podatków.- Jak sięgam pamięcią, na palcach jednej ręki mógłbym policzyć takie przypadki - mówi Czesław Piątek, właściciel największego we Włocławku biura podatkowego "Maxim”.
więcej w "Gazecie Pomorskiej" lub na stronie pomorska.pl