Według resortu finansów wszyscy ci, którzy nabyli waluty obce a następnie korzystając z osłabienia polskiego złotego odsprzedali je z zyskiem, będą musieli odprowadzić podatek.

Resort finansów uważa, że wszystkie dochody podlegają opodatkowaniu, z wyjątkiem tych, które zostały od tego zwolnione, a wśród tych wymienionych brak jest przychodów osiągniętych ze sprzedaży walut.
Zdaniem ekspertów sytuacja jest jasna w przypadku podatników prowadzących działalność gospodarczą i dokonujących takich transakcji. Przedsiębiorcy uzyskują dochód z różnic kursowych, który podlega opodatkowaniu. Sprawa się komplikuje, gdy zarobkiem na wymianie walut zajmują się podatnicy, którzy działalności gospodarczej nie prowadzą. W tym przypadku ustawodawca nie wymienia wprost w ustawie o PIT przychodów z tytułu różnic kursowych.

Skoro, ustawodawca ustanowił konkretne przepisy, które wprost wskazują, że dodatnie różnice kursowe generują przychód dla podmiotów prowadzących działalność, to należy przyjąć, że przychód z takiego tytułu nie powstanie po stronie osób nie prowadzących działalności.
Taka konstrukcja mogłaby wskazywać, że w przypadku prywatnej transakcji z kantorem osiągnięty przez podatnika zysk będzie wolny od opodatkowania, a tym samym nie ma obowiązku wykazania go w zeznaniu rocznym.

Istnieją jednak interpretacje władz skarbowych zgodnie z którymi wymiana walut w kantorze powinna być zakwalifikowana jako przychód z tzw. innych źródeł, opodatkowany według progresywnej skali podatkowej. Jako uzasadnienie wskazano zasadę powszechności opodatkowania podatkiem dochodowym oraz brak specyficznego zwolnienia lub wyłączenia takiej transakcji w przepisach ustawy o PIT.