Początek choroby

Pierwsze objawy choroby traktowaliśmy jako zwykłe roztargnienie: klucze od domu schowane w szafce spożywczej, trudności z przypomnieniem sobie nazwiska sąsiadki, podwójne zakupy czy kilkakrotne zadawane te same pytania. Niepokój wzbudził moment, kiedy mama wybrała się do przyjaciółki i po kilkunastu minutach wróciła, twierdząc, że nie mogła do niej trafić. A odwiedzała ją kilka razy w tygodniu.

Choroba Alzheimera polega na zmianach zwyrodnieniowych w mózgu, co w efekcie doprowadza do utraty pamięci, zdolności uczenia się, pojmowania, trzeźwego myślenia, oceny sytuacji, pogorszenia umiejętności komunikacyjnych i znacznego obniżenia się zdolności radzenia sobie z czynnościami życia codziennego. Prawdopodobieństwo zachorowania zwiększa się wraz z wiekiem, największe ryzyko dotyka osoby po 65 roku życia. Z czasem osoba dorosła staje się niczym dziecko stale wymagające opieki.
Przyczyny choroby są do tej pory nieznane, nie ma także skutecznego sposobu, by się przed nią ustrzec. – Dlatego ważne jest, by przy pierwszych niepokojących objawach, natychmiast zgłosić się do lekarza psychiatry. Przeprowadzamy wywiad z pacjentem, testy i w przypadku potwierdzenia diagnozy przepisujemy lekarstwa, które mogą pomóc w łagodzeniu kognitywnych lub behawioralnych symptomów choroby – przekonują specjaliści. – Nie należy bagatelizować zapominania, bezradności i usprawiedliwiać takie zachowania wiekiem. Im dłużej będziemy zwlekać z wizytą u specjalisty, tym gorzej dla chorego i jego bliskich.
Jednym z pierwszych niepokojących objawów jest utrata pamięci. – Chorzy coraz częściej zapominają przekazywane im informacje, nie potrafią ich odtworzyć, zaczynają mieć problemy z wykonaniem codziennych czynności – tłumaczą psychiatrzy. – Nie lekceważmy stwierdzeń „co ja to chciałam powiedzieć” czy „ po co ja tu przyszedłem”. Kolejnym sygnałem ostrzegawczym jest szukanie zamienników słów, których się nie pamięta.

Więcej: czytaj Tygodnik Kujawski