Podział na czas letni i zimowy sięga początków XX wieku. Po raz wprowadzili go Niemcy, a potem państwa, które walczyły w pierwszej wojnie światowej. W Polsce zmiana czasu została wprowadzona w okresie międzywojennym, następnie w latach 1946-1949, 1957-1964 oraz ponownie od 1977 roku. Obecnie letni czas obowiązuje we wszystkich krajach Unii Europejskiej oprócz Islandii. Zegarków nie przestawia także Japonia, Białoruś, Chiny,Indie czy kraje afrykańskie. Od tego roku zmian nie będzie także w Rosji, ponieważ Dmitrij Miedwiediew, prezydent kraju, stwierdził, że przystosowanie się do nowego czasu „wiąże się ze stresem i chorobami”.

Zwolennicy przestawiania zegarków przekonują, że dzięki zmianom efektywniej wykorzystuje się światło dziennie i oszczędza energię. Jednak eksperci twierdzą, że zużycie prądu zmienia się każdego roku i jest w pewnym stopniu uzależnione od pogody. Straty, i to dość poważne, ponoszą firmy lotnicze, transportowe i kolejowe. Problemy z przesuwaniem wskazówek mają również systemy informatyczne.

Najbardziej na zmianie czasu ludzki organizm, bo zanim przystosujemy się do nowego trybu życia, jesteśmy rozdrażnieni, ospali i mało kreatywni.