Powiatowy Urząd Pracy w Bydgoszczy. Środa rano. Pani Helena wypełnia formularz, potrzebny przy rejestracji w pośredniaku. Przez półtora miesiąca pracowała w Niemczech. Została zwolniona, bo szef zmniejszył zatrudnienie. Kobieta nie ma dobrego zdania o PUP.

- Każą wypełnić szczegółowy formularz, donieść dokumenty. Po co to wszystko? - pyta. Kilka lat temu była zarejestrowana w urzędzie: - Nie pomogli mi. Raz miałam pracować na ćwierć etatu w sklepie monopolowym. Na miejscu okazało się, że w umowie wpisano dwie godziny, a za ladą stoi się osiem! Czy nikt nie sprawdza tych ofert?

Od około pół godziny w kolejce do rejestracji bezrobotnych stoi pani Sylwia. Pracowała w dużym zakładzie produkcyjnym. Gdy wróciła z macierzyńskiego, nie przedłużono jej umowy. - Oprócz mnie zwolniono też inne osoby - mówi pani Sylwia. - Chciałabym znaleźć pracę, która nie absorbowałaby mnie w stu procentach. Mam bowiem małe dziecko oraz chciałabym dokończyć studia.

W Bydgoszczy i powiecie bydgoskim w styczniu bez pracy było o 1258 więcej osób niż w grudniu. Większość straciła zatrudnienie, bo firmy nie przedłużyły im umów. Choć na początku roku zawsze rośnie liczba bezrobotnych, to w ubiegłym miesiącu w bydgoskim PUP skok był znacznie większy niż rok wcześniej.

Jednak nie wszędzie sytuacja jest tak zła. - Ten styczeń nie różni się bardzo od innych początków roku - mówi Elżbieta Zaremba-Modrakowska z PUP dla Miasta Torunia. - Patrząc na samą liczbę rejestrujących się, trudno mówić o kryzysie. Pracodawcy zgłaszają oferty pracy. Chcą, aby ich firmy się rozwijały. Sami też muszą z czegoś żyć.

Przy szukaniu załogi utrudnieniem mogą być osoby zarejestrowane jako bezrobotne tylko po to, aby mogły korzystać np. z pomocy społecznej. Te praktyki oburzają panią Agatę, sprzedawczynię w jednym ze sklepów obuwniczych w Bydgoszczy. - Niech tylko nikt nie mówi, że nie ma pracy. Ja znalazłam ją w jeden dzień - denerwuje się pani Agata. - Szef prowadzi zakład pracy chronionej. Do sieci sklepów szuka sprzedawców z drugą grupą inwalidzką. Od grudnia były u mnie trzy osoby. Żadna nie pytała o pracę. Prosiły tylko o pieczątkę na zaświadczeniu o braku wakatów. Jedna kobieta wolała pomoc z opieki społecznej. Inna nie chciała pracować na cały etat, bo wówczas straciłaby rentę socjalną.


więcej w "Gazecie Pomorskiej" lub na stronie pomorska.pl