Aleksander Grad obiecywał, że w miesiącu marcu przyjedzie do Włocławka i jak do tej pory dwukrotnie przełożył spotkanie na którym miał przedstawić swoje stanowisko i odpowiedzieć na nurtujące mieszkańców Włocławka pytania. Niestety, ostatnia znana data wizyty zaplanowana była na 25 marca, a ministra Grada jak nie było tak nie ma. Czyżby minister skarbu bał się odwiedzić Włocławek?


Andrzej Person odpowiedź na zadane pytania otrzymał 13 marca, czyli po ponad miesiącu. W piśmie kierowanym do senatora czytamy:

W związku z interwencją Pana Senatora w sprawie Zakładów Azotowych ANWIL S.A we Włocławku przedkładam informację w zakresie ogólnej koncepcji prywatyzacji podmiotów Wielkiej Syntezy Chemicznej wraz z wyjaśnieniami dotyczącymi kwestii poruszonych w przedmiotowej interwencji.

Pozycja Zakładów Azotowych ANWIL S.A na rynku, zarówno aspekcie ekonomicznym jak i finansowym jest niezaprzeczalna. Systematyczny i konsekwentny proces przywracania Spółce pełnej efektywności i rentowności, wielowątkowa restrukturyzacja i działania zmierzające do ochrony środowiska, w pełni zasługują na uznanie. Należy zgodzić się, że Spółka Zakłady Azotowe ANWIL S.A zasługuje dziś na miano pioniera restrukturyzacji w polskiej chemii. Jednym z elementów naprawy Spółki była rekonfiguracja właścicielska, w wyniku, której PKN Orlen S.A (wówczas Petrochemia Płock) przejął większościowy pakiet akcji firmy.

PKN Orlen wskazywał w strategii, że jest i będzie przede wszystkim spółką paliwową, posiadającą ambicje odgrywania roli lidera w tej części Europy w zakresie przerobu ropy naftowej i dystrybucji produktów ropopochodnych. Tym bardziej nie zamierza pełnić roli integratora polskiej branży chemicznej, której nawozowa część nie stanowi dla Spółki podstawowej działalności operacyjnej.

Należy podkreślić, iż sprzedaż ANWIL S.A stanowi suwerenną decyzję Zarządu PKN Orlen S.A wynikającą ze strategii rozwoju Spółki. Koncepcja sprzedaży ANWIL S.A (podobnie jak Polkomtel) wpisuje się w założenia aktualnej strategii Grupy PKN Orlen S.A na lata 2009-2013, przyjętej w listopadzie 2008 roku i należy ją rozpatrywać tylko i wyłącznie w aspekcie biznesowym. Nadmieniam, że już poprzednia strategia Grupy PKN Orlen S.A na lata 2007-2012 z listopada 2007 roku zakładała optymalizację aktywów poprzez dalsze dezinwestycje spółek spoza działalności podstawowej.

Powyższe zamierzenia spotykają się ze zrozumieniem ze strony analityków rynkowych, którzy w swoich rekomendacjach nie tylko neutralnie traktują plany PKN Orlen w tym zakresie, ale wskazują na zasadność tego typu działań. Zwraca się uwagę, że dobre wyniki finansowe spółki chemicznej mogą się już nie powtórzyć ze względu na spadek cen nawozów. Racjonalność decyzji o sprzedaży będzie jeszcze większa, jeśli PKN Orlen zaangażuje się, zgodnie ze swoją strategią, w segment wydobywczy.

W związku z obecnie znanymi stanowiskami i strategiami rozwoju zainteresowanych spółek, Nafta Polska S.A - operator w prywatyzacji WSCh, przedłożyła Ministrowi Skarbu Państwa kilka scenariuszy prywatyzacji sektora WSCh w Polsce, rekomendując ten najbardziej optymalny. Punktem wyjścia dla realizacji koncepcji był debiut giełdowy Zakładów Azotowych Tarnów S.A, który wzmocnił Spółkę finansowo, pozwolił na niezbędne w danym momencie inwestycje i całkowicie zmienił pozycje i sposób postrzegania firmy przez inwestorów i partnerów handlowych (prestiż, wiarygodność, transparentność).

Pełna prywatyzacja wszystkich spółek ma doprowadzić do powstania dwóch silnych grup chemicznych, zdolnych tylko w takiej postaci do konkurowania na rynku polskim i europejskim. Jedna z w/w grup chemicznych obejmować będzie: Z.A. w Tarnowie-Mościcach S.A., Z.A. Kędzierzyn S.A. i Ciech S.A. Połączenie tych podmiotów pozwoli na pełną integrację w zakresie nawozów azotowych oraz uzupełnienie produktów dla rolnictwa o nawozy wieloskładnikowe i pestycydy. Uwolnienie synergii nastąpiłoby w następujących obszarach:

- Sprzedaż;
- Logistyka;
- Zarządzanie łańcuchem dostaw;
- Gospodarka energetyczna;

Zamierzeniem Ministerstwa Skarbu Państwa jest prywatyzacja podmiotów I grupy chemicznej. Nadmieniam, że podmioty z ww. grupy utworzyły Polskie Konsorcjum Chemiczne, w którym 50 % udziałów posiada Ciech S.A. oraz po 25 % Zakłady Azotowe w Tarnowie-Mościcach S.S. i Zakłady Azotowe Kędzierzyn S.A. Przedmiotowe konsorcjum deklaruje chęć zakupu Zakładów Azotowych ANWIL S.A. Podkreślam, iż sprzedaż Zakładów Azotowych ANWIL S.A. jest suwerenną decyzją Zarządu PKN Orlen S.A. Ocena sytuacji wskazuje, iż potencjalna transakcja sprzedaży akcji Z.A. ANWIL S.A. nastąpiłaby najprawdopodobniej już po prywatyzacji podmiotów I grupy chemicznej, tj. Ciech S.A., Zakładów Azotowych w Tarnowie -Mościcach S.A oraz Zakładów Azotowych Kędzierzyn S.A.

W związku z powyższym podkreślić należy, że sprzedaż Z.A. ANWIL S.A., jest procesem oderwanym i niezależnym od procesu prywatyzacji spółek WSCh i nie stanowi jego nierozłącznego elementu.

Skarb Państwa i Nafta Polska S.A. nie wpływały i nie wpływają na decyzje PKN Orlen S.A. w przedmiocie procesu sprzedaży Z.A. ANWIL S.A. Jesteśmy przekonani, że procedura ta prowadzona będzie z zachowaniem wszelkich zasad, które zapewnią transparentność i przejrzystość.

W zakresie natomiast podnoszonej przez Pana Senatora kwestii wyboru Prezesa Zarządu Spółki Zakłady Azotowe ANWIL S.A., uprzejmie informuje, że obecnie obowiązki Prezesa Zarządu Spółki pełni Pani Teresa Szeligowska, od 2002 roku Wiceprezes Spółki.

Rada Nadzorcza Z.A. ANWIL S.A., do której kompetencji należy przeprowadzenie procesu rekrutacji na funkcję Prezesa Zarządu, rozpoczęła postępowanie w III kwartale 2008 roku. Z uwagi m.in. na zmiany w składzie Rady Nadzorczej, dokonane już po rozpoczęciu postępowania w tej sprawie przez większościowego akcjonariusza Spółki PKN Orlen S.A., proces rekrutacji został znacznie opóźniony.

Ministerstwo Skarbu Państwa zostało poinformowane, iż Rada Nadzorcza dokona wyboru nowego Prezesa Spółki Zakłady Azotowe ANWIL S.A na najbliższym posiedzeniu Rady Nadzorczej, tj. w dniu 13 marca 2009 roku.